Francja opiera się chińskim elektrykom. Dlaczego inni kupują?

Chińskie marki elektrycznych samochodów osiągnęły już około 10% udziału w sprzedaży nowych aut w Europie, a ich modele zajmują czołowe pozycje w rankingach sprzedaży we Włoszech, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii — jednak Francja pozostaje wyraźnym wyjątkiem, gdzie żaden chiński pojazd nie znalazł się w pierwszej dwudziestce rynku w czerwcu 2024 roku.

Ekspansja chińskich marek przebiega nierównomiernie

Wyniki sprzedaży w poszczególnych państwach Europy pokazują, że producenci z Chin nie atakują rynku jednakowo. Na niektórych terytoriach ich samochody przestały być niszową alternatywą i zaczęły konkurować z najpopularniejszymi modelami europejskich oraz japońskich marek.

We Włoszech BYD Atto 2 zajął w czerwcu trzecie miejsce w rankingu nowych samochodów, wyprzedzony jedynie przez Fiata Pandę i Dacię Sandero — modele od lat należące do ścisłej czołówki tamtejszego rynku. Leapmotor T03, niewielki samochód elektryczny, zajął szóstą pozycję, ustępując między innymi Toyocie Yaris i Yaris Cross.

W Hiszpanii dobre wyniki notuje MG, szczególnie model ZS, który regularnie pojawia się wśród najczęściej kupowanych samochodów. Jeszcze bardziej spektakularny wynik osiągnęło Jaecoo w Wielkiej Brytanii — model Jaecoo 7 uplasował się na trzecim miejscu po pierwszej połowie roku, za Fordem Pumą i Kią Sportage. To rezultat szczególnie istotny dla marki, która dopiero buduje swoją rozpoznawalność i nie może odwoływać się do wieloletniej obecności w Europie.

Co istotne, zarówno Włochy, jak i Hiszpania mają własny przemysł motoryzacyjny i marki o silnej pozycji historycznej — mimo to chińskie pojazdy zdołały przebić się do czołówki sprzedaży.

Francja — bastion europejskich producentów

Na tle sąsiednich państw Francja pozostaje jednym z rynków najbardziej odpornych na ekspansję marek z Chin. Nawet premiery nowych modeli, którym zwykle towarzyszy wzrost liczby rejestracji samochodów demonstracyjnych, flotowych i dealerskich, nie wystarczyły do wprowadzenia chińskiego auta do pierwszej dwudziestki sprzedaży.

Najwyżej sklasyfikowanym modelem z Chin był w czerwcu BYD Atto 2, który zajął dopiero 22. pozycję, znajdując się za Citroënem C5 Aircross. Różnica między wynikami we Włoszech (trzecie miejsce) a Francją (22. pozycja) pokazuje, jak duże znaczenie mają lokalne regulacje, struktura rynku oraz przywiązanie klientów do krajowych producentów. Francuscy kierowcy nadal chętnie wybierają samochody Renault, Peugeota i Citroëna, a lokalne marki zachowują mocną pozycję także w segmencie elektrycznym.

System dopłat jako bariera wejścia

Jednym z głównych powodów francuskiej odporności jest konstrukcja systemu wsparcia dla samochodów elektrycznych. Oprócz dodatkowych ceł nakładanych przez Unię Europejską na część samochodów elektrycznych produkowanych w Chinach, we Francji dostęp do dopłat zależy od oceny środowiskowej uwzględniającej między innymi miejsce produkcji i transport pojazdu.

Podobne ograniczenia mają znaczenie w programie leasingu społecznego, który odgrywa coraz większą rolę w rejestracjach nowych samochodów. Modele niespełniające wymaganych kryteriów tracą dostęp do publicznego wsparcia, przez co ich cena staje się mniej atrakcyjna na tle aut produkowanych we Francji lub w innych krajach europejskich.

Rynek	Najwyżej sklasyfikowany chiński model	Pozycja	Konkurent	Pozycja konkurenta
Włochy	BYD Atto 2	3.	Fiat Panda	1.
Wielka Brytania	Jaecoo 7	3.	Ford Puma	1.
Hiszpania	MG ZS	Top 20	Brak danych	—
Francja	BYD Atto 2	22.	Citroën C5 Aircross	21.

Co to oznacza: Francuska strategia wsparcia dla samochodów elektrycznych jest bardziej selektywna i faworyzuje lokalnych producentów. Korzystają na tym między innymi Renault 5, Renault Scénic E-Tech electric oraz Peugeot E-3008, które łączą dostęp do dopłat z rozpoznawalnością marek i rozbudowaną siecią sprzedaży.

Chińskie marki szukają alternatywnych strategii

Producenci, których samochody nie kwalifikują się do francuskiego systemu wsparcia, próbują zmniejszać różnicę cenową za pomocą promocji. MG obniżyło cenę elektrycznego modelu 4 o kilka tysięcy euro, częściowo rekompensując klientom brak bonusu. Taka strategia wymaga jednak odpowiednich zasobów finansowych — nie każda marka może przez dłuższy czas finansować wysokie rabaty, szczególnie gdy równocześnie ponosi koszty budowy sieci dealerskiej, marketingu i obsługi posprzedażowej.

Presję zwiększa również walka cenowa prowadzona na rynku chińskim. Nawet największym producentom coraz trudniej utrzymywać wysokie tempo ekspansji bez pogorszenia rentowności, dlatego zdobywanie kolejnych państw europejskich może wymagać bardziej selektywnego podejścia.

Czy Francja otworzy się dla chińskich elektryków?

Obecna sytuacja nie oznacza, że francuski rynek pozostanie zamknięty dla samochodów z Chin. MG już wcześniej potrafiło osiągać tam dobre wyniki, a BYD, Leapmotor i kolejne marki systematycznie poszerzają ofertę. Na razie jednak francuskie dopłaty i preferencje klientów wyraźnie spowalniają ekspansję — podczas gdy w innych państwach chińskie modele trafiają na podium sprzedaży, we Francji nadal walczą o wejście do pierwszej dwudziestki.

Historia pokazuje, że rynki europejskie mogą się otwierać dla nowych konkurentów, ale tempo zmian zależy od polityki wspierającej określone marki i od gotowości konsumentów do zmiany przyzwyczajeń. Francja, ze względu na silną pozycję lokalnych producentów i system dopłat faworyzujący krajową produkcję, będzie jednym z najtrudniejszych rynków do podbicia dla chińskich marek elektrycznych.